Unitree G1

Roboty humanoidalne są dziś najgłośniejszą kategorią w technologii, a jednocześnie tą, w której najłatwiej pomylić film promocyjny z produktem. Unitree G1 jest tu przypadkiem szczególnym, bo da się go kupić w polskim sklepie, i to nie na zamówienie specjalne, tylko z katalogu.

Ile kosztuje robot humanoidalny w Polsce

Wersja podstawowa kosztuje w Polsce od 94 050 do 99 000 zł, w obserwacji z 17 sierpnia 2026. Botland prowadzi ją po obniżce za 94 050 zł wobec katalogowych 99 000 zł, podając 96 030 zł jako najniższą cenę z trzydziestu dni. X-kom ma ten sam wariant za 99 000 zł. Różnica sięga pięciu tysięcy złotych, więc przy tej kwocie porównanie sklepów zwyczajnie się opłaca. Media Expert prowadzi tego robota pod nazwą G1 Standard i w dniu obserwacji oznaczał go jako chwilowo niedostępny.

Wersji jest znacznie więcej niż jedna. Obok Basic sprzedawane są warianty EDU, oznaczane kolejnymi numerami, przeznaczone do prac badawczo-rozwojowych. Różnią się wyposażeniem i ceną, a rozszerzenie ochrony serwisowej do 36 miesięcy jest dodatkowo płatne i kosztuje rząd kilkunastu tysięcy złotych.

To istotne przy porównywaniu ofert: pod jedną nazwą „Unitree G1” kryje się kilkanaście konfiguracji o bardzo różnej cenie i możliwościach.

Co ten robot naprawdę potrafi

Zacznijmy od tego, co jest solidne. G1 ma 23 stopnie swobody: sześć na każdą nogę, pięć na ramię i jeden w talii. Przeguby pracują na przemysłowych łożyskach poprzecznych, mają podwójne enkodery i przewody poprowadzone w środku, co ogranicza ich uszkodzenia przy gwałtownym ruchu. Moment obrotowy w kolanie sięga 90 N*m, a ramię udźwignie około 2 kg.

Percepcja też jest kompletna i to bez dokupowania czegokolwiek: kamera głębi Intel RealSense D435i oraz skaner laserowy LiDAR 3D Livox MID360. Do tego cztery mikrofony i głośnik stereo. Robot widzi więc przestrzeń trójwymiarowo i potrafi ją zmapować.

Chodzenie na dwóch nogach i utrzymywanie równowagi w nieprzewidzianych warunkach to problem, z którym robotyka mierzy się od dekad. G1 sobie z nim radzi i to jest realne osiągnięcie, a nie chwyt marketingowy.

Czego ten robot nie potrafi, choć wielu tak zakłada

Tu trzeba być precyzyjnym, bo różnice między wersjami zmieniają obraz produktu.

Wersja Basic ma ośmiordzeniowy procesor, ale nie ma dodatkowego modułu obliczeniowego dużej mocy, jaki producent umieszcza w wariantach EDU, ani oficjalnego wsparcia dla samodzielnego programowania robota. Sterowanie ruchem i utrzymanie równowagi działają więc w standardzie, natomiast dopisanie własnych algorytmów wymaga wersji EDU, w której dostępny jest osobny moduł obliczeniowy.

Wersja Basic nie ma też ruchomych palców ani chwytaków. Nie podniesie kubka, nie otworzy drzwi, nie przełoży przedmiotu. Dłonie są w niej elementem konstrukcyjnym, a nie narzędziem.

Akumulator starcza na około dwie godziny. Da się go szybko wymienić, więc praca na zmianę z drugim ogniwem jest możliwa, ale o pracy ciągłej przez dzień nie ma mowy.

Zestawiając to razem: G1 Basic jest znakomitą platformą do badań nad lokomocją i sterowaniem, a nie robotem, który wykona jakąkolwiek pracę domową. Producent zresztą wprost kieruje go do zastosowań badawczych i edukacyjnych.

Dla kogo to ma sens

Dla uczelni i zespołów badawczych pracujących nad chodem dwunożnym, dla firm budujących własne oprogramowanie robotyczne, przy czym wtedy właściwym wyborem są wersje EDU z dodatkowym modułem obliczeniowym i wsparciem programistycznym, oraz dla instytucji potrzebujących platformy demonstracyjnej kupionej legalnie, z gwarancją i wsparciem w kraju.

Dla kupującego prywatnie nie ma to sensu ekonomicznego. Za cenę wersji podstawowej można kupić mieszkanie w mniejszym mieście albo kilka samochodów, a w zamian otrzymuje się maszynę, która przez dwie godziny chodzi i mapuje pomieszczenie.

Kwestia, o której warto pomyśleć przed uruchomieniem

Robot jednocześnie filmuje kamerą głębi, skanuje przestrzeń laserem i nasłuchuje czterema mikrofonami. W praktyce tworzy więc trójwymiarową mapę pomieszczenia razem z osobami, które się w nim znajdują.

Producent nie deklaruje diody ani innego sygnału informującego otoczenie o rejestrowaniu. W przypadku okularów AI taki sygnał jest już standardem, tutaj go nie ma, bo to sprzęt kierowany do laboratoriów, a nie do przestrzeni publicznej. Obowiązek poinformowania osób znajdujących się w zasięgu czujników spoczywa więc w całości na użytkowniku, i przy zastosowaniach demonstracyjnych albo dydaktycznych warto to przemyśleć zawczasu.

Czego jeszcze nie sprawdziliśmy

Nie mieliśmy tego robota w ręku, a przy tej cenie i tym przeznaczeniu trudno się tego spodziewać. Wszystko powyżej pochodzi ze specyfikacji sprzedażowej i ofert sklepów, nie z testu.

Nie ustaliliśmy w szczególności, jak wygląda obsługa języka polskiego. Robot ma mikrofony i głośnik, ale w wersji Basic bez modułu obliczeniowego i bez gotowego asystenta producenta obsługa mowy zależy od oprogramowania, które użytkownik napisze samodzielnie. Nie znamy też realnego czasu pracy pod obciążeniem ani trwałości przegubów w dłuższym użytkowaniu.

Wpis ma status w audycie do czasu drugiej weryfikacji zewnętrznej.